Zaterdag, 2 april - Met een opkomend kietelend zonnetje in de nek rijden 2 auto’s gevuld met Laskerianen apart van elkaar richting Amsterdam. Geen vuiltje aan de lucht totdat de ene chauffeur (Erik) de andere chauffeur (Rienk) de legendarische woorden “improviseren” door belt. Het transferium bij Zeeburg is namelijk vol en Erik besluit -na Tjalling, Sikko en Johnny te hebben ‘afgezet’ in de speelzaal- een parkeergarage in het centrum te zoeken. Rienk, De Jantjes en Murk vinden nog 1 parkeerplekje bij station Diemen. Het treintochtje naar het Centraal Station heeft echter de nodige voeten in de aarde aangezien de tolpoortjes voor Rienk en Murk hermetisch gesloten blijven. In de slipstream van De Jantjes lukt het uiteindelijk toch het station te veroveren. De illegaal in de trein vertoevende Rienk en Murk voelen zich echter niet helemaal sedang. Een strafblad wegens zwartrijden is wel het laatste waar de heren op zitten te wachten. Gelukkig laat de conducteur ons met rust en tegen de klok van 13.00 uur bereiken ook wij net op tijd de speelzaal. Als tegenstander in de 3e klasse C van de landelijke schaakcompetitie fungeert Amsterdam West; op papier een gelijkwaardige tegenstander. De belangen zijn groot; verlies betekent nog steeds degradatienood.

De opstelling van onze onvolprezen teamcaptain Erik Bosma pakt ook deze keer uitstekend uit ofwel de witspelers pur sang (Sikko, Jan, Erik en Johnny) krijgen het voordeel van de witte stukken en de overige Laskerianen het toch wel lichte nadeel van de zwarte stukken. Met beide kleuren wordt er 2.5 punt gescoord met een 3-5 overwinning als resultaat. Dit ging echter niet zonder slag of stoot. We begonnen degelijk met 4 remises van een uiteenlopend karakter.

Tjalling Wiersma was als eerste klaar aangezien zijn tegenstander -enigszins uit angst voor Tjalling- al snel op zetherhaling aanstuurde. Helaas kon Tjalling hier -tot zijn ongenoegen- niet onderuit en accepteerde hij gelaten het halve ei.

Murk Viersma kwam beter uit de opening maar zag geen kans dit voordeeltje verder uit te bouwen. Hij probeerde het nog wel even maar een puntendeling tegen zijn op papier sterkere vrouwelijke opponent was uiteindelijk een prima resultaat.

Ook Erik Bosma bereikte licht voordeel maar de stelling was onduidelijk en vol dynamiek. Erik besloot dan ook geen ijzer met handen te breken maar de hand van zijn op papier sterkere tegenstander te schudden.

Rienk Sijbesma leek ons -na een complexe opening- op voorsprong te brengen. Hij ruilde op het juiste moment dames en bereikte een toreneindspel met een pion meer. Helaas slaagde hij er niet in de pion naar de overkant te loodsen met een plusremise als gevolg.

We kwamen 2-3 achter door een ongelukkige nederlaag van invaller Johnny Diekstra. Johnny opende tegen zijn sterke opponent furieus en bracht de zwarte koning danig in het nauw. Na de kruitdampen deden 2 mindere zetten de kansen uiteindelijk keren met een nederlaag tot gevolg.

Gelukkig trok Jan de Vries de stand weer in evenwicht (3-3). Jan trok het initiatief langzaam maar zeker naar zich toe en vlocht 2 dreigingen in de stelling; de ene werd gepareerd maar de andere -een winnende mataanval- niet. Jan genoot zichtbaar en nam dan ook ruim de tijd voor zijn winnende torenzet.

Intussen was Sikko Ros aan het topbord bezig een meesterwerkje af te leveren. Na een ogenschijnlijk rustige opening toverde Sikko tegen zijn opponent met de mooie naam Hans Leeflang een paar krachtzetten uit zijn mouw die Hans zijn hele ‘leven lang’ zal heugen.

Kortom een 3-4 voorsprong met Jan Hibma nog achter de witte stukken. Jan offerde in het middenspel een kwaliteit maar meer dan remise leek er niet in te zitten. Echter zijn tegenstander moest winnen en er ontspon zich in het vijfde speeluur een tactisch gevecht waarbij Jan met zijn koning aan de wandel ging. Zijn opponent deed dit ook maar dit pakte niet goed uit en middels een paardzet besliste Jan uiteindelijk de partij in zijn voordeel waarmee de 3-5 overwinning een feit was.

Een knappe teamprestatie die Lasker in veilige haven brengt met een score van 9 uit 8. Met nog 1 wedstrijd te gaan -op 23 april bij Tommie Schuit- tegen de nummer laatst behoort een podiumplek zelfs nog tot de mogelijkheden.

Na afloop werd er traditiegetrouw nog getafeld en nagenoten bij Tommy’s wokrestaurant in Wieringerwerf waarbij de keus aan gerechten iets groter was dan de variantie aan versnaperingen van onze eigen Tommie Schuit.

T

Amsterdam West

1993

Emanuel Lasker

1991

3

5

1.

Hans Leeflang

2142

Sikko Ros

2179

0

1

2.

Jeroen Cromsigt

1937

Tjalling Wiersma

2147

½

½

3.

Frans Schoffelmeer

2050

Jan Hibma

2065

0

1

4.

Ron Klein

1956

Rienk Sijbesma

2047

½

½

5.

Johan Lubbers

2050

Erik Bosma

2009

½

½

6.

Yvette Nagel

1942

Murk Viersma

1827

½

½

7.

Remco Hillebrandt

1988

Johnny Diekstra

1829

1

0

8.

Jan Winsemius

1877

Jan de Vries

1825

0

1

Door Jan Hibma.


Laatst aangepast (zondag, 03 april 2016 13:56)