Op zaterdag 16 april j.l. stond de gezamenlijke slotronde van de FSB-competitie op het programma. In de ietwat krappe achterzaal van het Kalverdijkje in Leeuwarden namen maar liefst 160 schakers uitkomend in de promotie- en 1e klasse het tegelijkertijd tegen elkaar op en dat is op zich natuurlijk al een heel festijn.

Voor het 2e team van de schaakclub Emanuel Lasker uit Sint Jacobiparochie stond er niets meer op het spel. In de voorlaatste ronde had het immer fanatieke vriendenteam zich al knap veilig gespeeld en de kleine theoretische kans op het kampioenschap leefde eigenlijk alleen bij de buitenstaanders.

Hetzelfde gold voor tegenstander Schaakwoude 2 uit Damwoude en dus kon er door beide teams vrijuit worden gespeeld. De afgelopen jaren is echter gebleken dat het Bildtse octet onder druk vaak uitmuntend presteert, maar de resultaten wat tegenvallen als het nergens meer om gaat…

Lasker begon ook enigszins gehavend aan de ontmoeting, omdat toppers Johnny en Willem ontbraken. Toegegeven, bij Schaakwoude ontbraken eveneens enkele vaste spelers, maar op papier zou Lasker het onderspit moeten delven. Dat gebeurde inderdaad, Lasker verloor met ruime cijfers en kon slechts vier halfjes mee terug naar huis nemen.

*Thys was als eerste klaar. De teamcaptain verschoot van kleur toen hij vanuit de opening zomaar een pion achterkwam tegen de koploper in de interne competitie van Schaakwoude.

Gelukkig kwam er voldoende compensatie in de stelling en hield Thys de druk op de ketel. Toen zijn opponent op zet 14 remise aanbood, was de beslissing snel gemaakt.

*We kwamen op achterstand door een vlotte nederlaag van Gerrit. De ‘ouwe seun’ dacht het punt al op zak te hebben, toen zijn tegenstander aanvankelijk niet op kwam dagen. Deze bleek om één uur nog bij het clubgebouw (lees ijshokje) in Damwoude te staan, maar verscheen uiteindelijk net op tijd ten tonele. Gerrit werd overspeeld en dat vond de dit seizoen verder prima presterende Laskercrack niet leuk.

*Ook Mark dolf daarna het onderspit. Hij bakte er deze keer niet veel van en liet dat enkele malen duidelijk weten (“Het is huilen met de pet op”). Toen er ergens in het middenspel ook nog een vol stuk verloren ging, was het gedaan en kon onze fruitspecialist zich gaan richten op het ook niet onaardige randgebeuren.

*Jan had dit weekend per abuis een dubbelboeking gemaakt, maar toonde teamgeest door op de zaterdag het schaken te verkiezen voor andere activiteiten. Hij stond na enkele uren ook zeker niet onaardig, maar kwam bedrogen uit toen de waldpiek middels een slinkse zettenreeks essentieel materiaal won.

*Reinold kwam daarna gelukkig met een positief bericht voor Lasker. Tegen zijn ervaren opponent gaf hij geen krimp en wist hij zelfs stukverlies recht te zetten. Het eindspel was waarschijnlijk zelfs nog gewonnen, maar Reinold verkoos het halve ei en dat was ook een prima resultaat.

*Ruurd had ook deze keer niets in te brengen en gaf dat zelf ruiterlijk toe. De 50 plusser heeft het dit seizoen absoluut niet en werd op de koningsvleugel vakkundig opgerold.

De Minnertsgaaster blijft echter positief en ik ben ervan overtuigd, dat het binnenkort weer crescendo zal gaan met de anders zo taaie denksporter.

*Jacob speelde vervolgens verdienstelijk remise aan bord 1. Lange tijd zag het daar zeker niet naar uit, maar met een pion achter wist onze Amsterdammer net op tijd zijn toren op het fraaie veld c2 te posteren. De zaak was toen weer helemaal in evenwicht en het punt werd terecht gedeeld.

*Hein sloot het seizoen af met een mooi halfje. Toen het witte paard op f7 kwam, geloofde ik er eerlijk gezegd niet meer in, maar Hein vond het briljante d5 als tegenzet. Zijn tegenstandster was hier zo van onder de indruk, dat ze bijna door de vlag ging. In het nieuwe speeltempo krijg je echter na het doen van iedere zet weer bonustijd, zodat Hein’s allereerste winstpartij op tijd jammerlijk uitbleef. Het resterende eindspel was echter ruim voldoende voor een halfje en het remise-aanbod van de Bildtker werd dankbaar aangenomen, al was daar met een 5,5-1,5! tussenstand nog wel de toestemming van de Damwaldster teamcaptain voor nodig…

Eindstand 2-6, maar Lasker 2 kan terugkijken op een geweldig seizoen. Als enige team werd er een punt gepakt tegen de uiteindelijke kampioen en het team verloor slechts één wedstrijd. De doelstelling (handhaving) lukte moeiteloos en er werd zelfs meegestreden om het kampioenschap. Op papier zijn we ieder jaar één van de ‘zwakste’ teams in de sterke eerste klasse, maar in de praktijk doen we niets onder voor de anderen. Dat is een resultaat om trots op te zijn!

Na afloop werd het seizoen in stijl afgesloten bij de wok in Jelsum. Oude en nieuwe schaakherinneringen werden op smeuige wijze opgehaald en dat is altijd een lust voor het oor.

In een gezellige ambiance werden de buikjes heerlijk rondgegeten en gedronken (een nieuw drankje deed z’n intrede bij de Chinese gastvrouw; “cola right”) en werd er geproost op het oude en nieuwe seizoen. Met de heren Diekstra, Kolthof, Postma, Postma, Stellingwerf, Strikwerda, Tuinstra, De Vries, Wijma en Zondervan zal ook dan weer worden geprobeerd om handhaving in de eerste klasse van de Friese Schaakbond te bewerkstelligen.

Emanuel Lasker 2 – Schaakwoude 2 (5e ronde, 1e klasse A, FSB, d.d. 16-04-2016);

1. J. Strikwerda (1868) – W. Woudstra (1934) rem.

2. Th. Tuinstra (1897) – W. Brandsma (1848) rem.

3. M. Kolthof (1786) – M. Visser (1753) 0-1

4. R. Postma (1427) – H. v/d Heide (1735) rem.

5. H. Zondervan (1481) – N. Steringa (1684) rem.

6. J.S. Wijma (1464) – B. Vroom (1704) 0-1

7. R. Stellingwerf (1430) – F. Heikamp (1670) 0-1

8. G. de Vries (1321) – A. v/d Zee (1716) 0-1

Lasker had wit aan de even borden.

Een speciaal woord van dank aan onze wedstrijdleider Murk en de trouwe supporters voor hun steun gedurende het seizoen!


Groetnis út Bitgum fan T.T.